نق زدن کودک و مقابله با آن
نق زدن کودکان یکی از مشکلات رایج در بین آن ها ست که به مرور باعث کلافه شدن و سردرگمی والدین می شود. برخورد و کنار آمدن با کودکی که به هر دلیل کوچک و بزرگی شروع به گریه کردن و جیغ زدن می کند و قصد آرام شدن هم ندارد بسیار مشکل و دشوار می باشد.
کودکان به علت های متفاوتی شروع به نق زدن می کنند. اغلب مواقع زمانی که بخواهند جلب توجه کنند، این رفتار را انجام می دهند و با بالا بردن تن صدای خود، اطرافیان را متوجه خود می سازد.
در اصل کودک زمانی که احساس ضعف، ناراحتی، عصبانیت و یا ناکامی را تجربه می کند، شروع به نق زدن می کند تا پاسخی دریافت نماید، حتی اگر این پاسخ منفی باشد.
مشکل اصلی والدین این است که نمی دانند در این شرایط باید چه رفتاری داشته باشند و چگونه با کودک خود برخورد نمایند تا آرام شود تا کودک در آینده نیز با مشکلات رفتاری مواجه نشود.
آیا باید با او رفتاری مهربانانه تر داشته باشند یا با عصبانیت و قهر با او برخورد کنند تا ساکت شود؟ این دو راه حل مناسب و کاربردی نخواهند بود و باعث ایجاد مشکلات رفتاری در کودک می شود که مانند کلافی بی سر و ته خواهد بود که باز کردنش کار هر کسی نیست.
چگونه با کودک نق نقو برخورد کنیم؟!
ممکن است برخی والدینی با نق زدن کودک خود مشکلی نداشته باشند و با این رفتار او کنار بیایند، اما دوستان این کودک با دیدن این رفتارها، از او دور می شوند زیرا هنگامی که چیزی مطابق میل این کودک نباشد شروع به گریه کردن و صدا زدن مادر خود می کنند.
بچه های دیگر به ندرت با این رفتار کنار می آیند و دیگر با او بازی نخواهند کرد. در نتیجه لازم است برای حفظ ارتباط اجتماعی و جلوگیری از مشکلات بیشتر این رفتار در کودکان اصلاح شود.
سن سه و نیم سالگی، اوج نق زدن کودکان است، متخصصان معتقدند این رفتار به دلایلی مثل نگرانی، حس ناامنی، نابالغ بودن و گاهی لوس شدن اتفاق می افتد.
ما در این بخش در مورد علت هایی که باعث نق زدن کودک می شوند بحث نخواهیم کرد، بلکه به روش ها و راهکارهایی مناسب اشاره می کنیم که می تواند نق زدن کودک را متوقف کرد؛ پس با ما همراه شوید.
کودک را سرگرم کنید.
اولین راه کار پیشگیری است، باید قبل از این که کودک بخواهد نق زدن را شروع کند از آن جلوگیری کنید. اغلب زمانی که کودکان بیکار و خسته هستند، شروع به گریه کردن می کنند، پس بهتر است آن ها را سرگرم کنید تا فرصتی برای نق زدن پیدا نکنند.
می توانید به او مسئولیتی در خانه واگذار کنید، بازی های جدیدی به او یاد دهید، برای او فعالیت های جدید دست و پا کنید یا حتی با او آشپزی کنید.
این کارها علاوه بر این که باعث افزایش مهارت و یادگیری کودکتان می شود، او را سرگرم کرده و از نق زدن او جلوگیری می کند. البته نباید از کودک خود انتظارات بیجا و زیادی در انجام فعالیت و مسئولیت ها داشته باشید و بخواهید که تمام خواسته های شما برآورده سازد.
هرجایی برای کودک مناسب نیست.
هرجایی مناسب کودک نیست و برای کودک جذابیت ندارد. برای مثال مهمانی بزرگسالان برای کودک هیچ جذابیتی ندارد.
در این مواقع کودک خسته و بی حوصله می شود و شروع به گریه کردن و نق زدن می کند بنابراین بهتر است زمانی هایی که به این گونه مهمانی ها دعوت هستید، کودک را به یکی آشنایان قابل اعتماد که کودک هم با او راحت است بسپارید.
برای کودکتان وقت کافی بگذارید.
کودکان نیازمند توجه والدین خود هستند و برای اینکه توجه و محبت آن ها را داشته باشند به هر کاری دست می زنند.
اگر شما زمانی روزانه زمان خاصی را به کودک خود اختصاص دهید و با او به انجام فعالیت هایی که دوست دارد بپردازید، او دیگر برای جلب توجه شما به رفتارهایی مثل نق زدن و ایجاد سر و صدا روی نخواهد آورد.
در اسرع وقت به او پاسخ دهید.
کودک شما زمانی شروع به نق زدن می کند که شما به او توجهی ندارید و او می خواهد توجه شما را به خودش جلب کند، پس در صورت امکان زمانی که درخواستی از شما دارد و یا دارد با شما حرف می زند، سریع به او پاسخ دهید و او را منتظر نگذارید.
اگر در آن زمان به هیچ وجه قادر به پاسخ گویی به او نیستید باید با علامتی به او بفهمانید که باید کمی صبر کند، این گونه او متوجه می شود که شما صدای او را شنیده اید و حواستان به او هست، فقط کمی وقت لازم دارید تا برای شنیدن حرف هایش آماده شوید.
برای مثال با انگشت به او نشان دهید که “یک دقیقه صبر کن” یا با کلام به او بگویید که “صدایت را شنیدم، لطفا کمی صبر کن” و سپس بعد از انجام کارتان، سریع به سراغ او بروید و از او بابت این که صبر کرده است تشکر کنید و دلیل او را برای صدا زدنتان جویا شوید.
با این روش شما کودک خود را زمان زیادی منتظر پاسخ خود نمی گذارید در نتیجه او نیز برای جلب توجه و دریافت پاسخ شما، کارهای ناخوشایند انجام نخواهد داد.
کودکتان را تشویق کنید.
بهتر است زمانی که کودکتان بدون اینکه نق بزند با شما حرف می زند، او را تشویق کنید و به او بگویید که این گونه سوال پرسیدن هایش را خیلی دوست دارید.
حتی کودک دو ساله نیز می تواند بیاموزد که نباید حرف شما را قطع کند و اگر لازم است حرف مهمی بزند و حرف شما را قطع کند، بگوید «ببخشید» و منتظر بماند تا شما برای پاسخ دادن به او آماده شوید.
اجازه ندهید با نق زدن به خواسته هایش برسد.
اگر کودکی متوجه شود که با روش هایی مثل گریه کردن، نق زدن و سر و صدا کردن می تواند به خواسته های خود برسد، به طور مداوم از آن روش برای رسیدن به خواسته هایش استفاده خواهد کرد.
زمانی که کودک درخواستی از شما دارد و با پاسخ منفی مواجه شده است، شروع به گریه کردن و نق زدن می کند، نباید به او توجهی کنید و کافی است به او بگویید که «جواب درخواستت را قبلا گرفته ای، هرچقدر دوست داری می توانی گریه کنی» و یا اگر کودکتان کم سن تر است می توانید او را به جایی دورتر از خود ببرید تا حس تبعید شدن داشته باشد.
ولی کودک باید در دید شما قرار داشته باشد سپس به او بگویید« هر وقت نق زدن و گریه ات تمام شد می توانیم با هم صحبت کنیم» هنگامی به او اجازه دهید که به آغوشتان بازگردد که گریه اش تمام شد و یا بنظرتان می آید که دارد سعی می کند گریه اش را تمام کند.
منبع : نق زدن کودک و مقابله با آن
لکنت زبان در کودکان ✔️ درمان قطعی و تشخیص روانشناسی